traffic analytics

Get the Flash Player to see this player.
Flash Image Rotator Module by Joomlashack.
Πράσινη Ταράτσα-Υπουργείο Οικονομίας και Οικονομικών-Σύνταγμα
Πράσινη Ταράτσα-Υπουργείο Οικονομίας και Οικονομικών-Σύνταγμα
Πράσινη Ταράτσα-Ψυχικό
Πρασινη Ταρατσα Πρασινη στεγη
Πρασινες Ταρατσες Πρασινες στεγες

Αρχική Σελίδα Ειδήσεις
GreekEnglish (United Kingdom)
 
Ειδήσεις
PDF Print E-mail
Article Index
Ειδήσεις
Ιούλιος '12
Ιούνιος '11
Φεβρουάριος '11
Σεπτ. '10
Ιαν. '10
Δεκέμβριος '09
Νοέμβριος 09
Οκτώβρ. '09
Σεττέμβριος '09
All Pages

25 Δεκ. '09

Έθνος - Οι «πράσινες» γειτονιές δίνουν το παράδειγμα

Συνοικίες και πόλεις σε Ευρώπη, ΗΠΑ αλλά και Μέση Ανατολή υλοποιώντας ένα οικολογικό μοντέλο ανάπτυξης αξιοποιούν τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, ανακυκλώνουν και πρασινίζουν τους ελεύθερους χώρου.

Αυτό που συνήθως δεν καταφέρνουν σύνοδοι, όπως αυτή της Κοπεγχάγης, το πετυχαίνουν κοινότητες και οραματιστές ανά τον κόσμο. Κατορθώνουν δηλαδή να κάνουν πράξη τα ευχολόγια για το περιβάλλον, δημιουργώντας γειτονιές ή και ολόκληρες πόλεις που σέβονται τη φύση, αξιοποιούν στο μέγιστο τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, δεν ρυπαίνουν, αλλά ανακυκλώνουν και αφήνουν ελεύθερους, πράσινους χώρους για τους κατοίκους, παρέχοντάς τους υψηλό βιοτικό επίπεδο. Τέτοιες γειτονιές συναντά κανείς σε πολλές βορειο-ευρωπαϊκές χώρες, αλλά και σε άλλες περιοχές του πλανήτη, όπως οι ΗΠΑ ή ακόμα και η Μέση Ανατολή.

 

Φράιμπουργκ, Γερμανία
Ανεπιθύμητα τα αυτοκίνητα 

Με τις δυο «προεκτάσεις» της, το Φάουμπαν και το Ρίζελφελντ, η πόλη Φράιμπουργκ είναι από τους πρωτοπόρους της πράσινης ανάπτυξης στην Ευρώπη. Η πόλη που χτίστηκε ξανά -σχεδόν εξολοκλήρου- μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, διαθέτει σωστό αστικό σχεδιασμό και ένα εκτεταμένο δίκτυο συγκοινωνιών. Η ανάπτυξη των δύο προαστίων ξεκίνησε στις αρχές της δεκαετίας του ‘90 με στόχο τη δημιουργία καλύτερων συνοικιών για τις οικογένειες και τη μικρότερη δυνατή κατανάλωση μη ανανεώσιμων πηγών ενέργειας. Τα αυτοκίνητα είναι ανεπιθύμητα, γι’ αυτό δίνεται προτεραιότητα στους πεζούς και τους ποδηλάτες, ενώ τα πάρκινγκ είναι είτε μακριά από το κέντρο είτε υπόγεια. Ο σχεδιασμός των κατοικιών είναι τέτοιος ώστε να ελαχιστοποιείται η κατανάλωση ενέργειας, ενώ υπάρχουν μεγάλοι, πράσινοι χώροι και τα καταστήματα καταλαμβάνουν μικρή έκταση.

Χάμαρμπι, Σουηδία
Πρωτοποριακή διαχείριση απορριμμάτων

Το Χάμαρμπι, προάστιο της Στοκχόλμης, είναι μια ιδιαίτερη περίπτωση πράσινης γειτονιάς, που έχει αναπτύξει ένα πρωτοποριακό σύστημα διαχείρισης των απορριμμάτων. Η μεταμόρφωσή του από υποβαθμισμένη βιομηχανική ζώνη σε συνοικία-πρότυπο ξεκίνησε τη δεκαετία του ‘90 με την προοπτική της φιλοξενίας των Ολυμπιακών Αγώνων του 2004. Παρότι οι Αγώνες έγιναν τελικά στη χώρα μας, τα έργα στο προοριζόμενο για ολυμπιακό χωριό Χάμαρμπι δεν σταμάτησαν.

Σήμερα το προάστιο έχει λύσει το πρόβλημα της αποκομιδής και διαχείρισης απορριμμάτων με ένα σύστημα που μοιάζει με τεράστια ηλεκτρική σκούπα, η οποία καθαρίζει τα σκουπίδια από όλη την πόλη. Κάθε διαμέρισμα έχει ειδικές υποδοχές για τα διαφορετικά είδη απορριμμάτων, τα οποία απορροφούνται από υπόγειες σωληνώσεις που τα μεταφέρουν σε κοντινή μονάδα επεξεργασίας. Τα εύφλεκτα απορρίμματα χρησιμοποιούνται για την παραγωγή θερμότητας και ηλεκτρισμού. Το χαρτί ανακυκλώνεται και τα οργανικά σκουπίδια κομποστοποιούνται.

Το Χάμαρμπι αξιοποιεί ταυτόχρονα και τα λύματα των αποχετεύσεων για την παραγωγή βιοαερίου. Περίπου 1.000 διαμερίσματα χρησιμοποιούν σόμπες που λειτουργούν με βιοαέριο, το οποίο κινεί επίσης τα μέσα μαζικής μεταφοράς της περιοχής. Οι κάτοικοι αποθαρρύνονται από το να μετακινούνται με αυτοκίνητο και πολλοί εξ αυτών είναι μέλη ενός κλαμπ που διαθέτει στόλο 25 αυτοκινήτων, διαθέσιμα επί πληρωμή στους ενδιαφερόμενους.

Στόχος είναι το Χάμαρμπι να καταναλώνει 50% λιγότερη ενέργεια και 50% λιγότερο νερό απ’ ό,τι ένα συνηθισμένο νοικοκυριό στη Σουηδία. Υπολογίζεται ότι το 2015 όταν ολοκληρωθούν τα έργα, 35.000 άνθρωποι θα ζουν και θα δουλεύουν στην περιοχή, όπου θα έχουν κατασκευαστεί 10.000 οικολογικά διαμερίσματα, σε κτίρια με μόνωση, ηλιακούς συλλέκτες και πράσινες στέγες.

ΤΡΕΖΟΥΡ ΑΪΛΑΝΤ, ΣΑΝ ΦΡΑΝΣΙΣΚΟ
Στέγες με ηλιακά πάνελ

Ενα τεχνητό νησί -το Τρέζουρ Αϊλαντ-, που κάποτε ήταν ναυτική βάση, φιλοδοξεί να γίνει μία από τις κορυφαίες «πράσινες» πόλεις των ΗΠΑ. Στόχος είναι να δημιουργηθεί μια «αστική όαση» για 13.500 κατοίκους, ένα εργαστήριο για την «πράσινη» ανάπτυξη.

Μέχρι το 2020, στέγες συνολικής έκτασης άνω των 92 στρεμμάτων θα καλυφθούν με ηλιακά πάνελ τα οποία θα παράγουν περίπου 30 εκατ. κιλοβατώρες ανά έτος. Εχει προταθεί η δημιουργία ενός ανοιχτού χώρου περίπου 890 στρεμμάτων όπου θα φυτευτούν διάφορα είδη φυτών που θα συμβάλλουν στη μείωση των εκπομπών διοξειδίου του άνθρακα, ενώ σχεδιάζεται και η λειτουργία φάρμας, 1,6 χλμ. από το κέντρο της πόλης, ώστε να μειωθεί το κόστος με το οποίο επιβαρύνονται οι κάτοικοι του νησιού, καθώς ένα μεγάλο μέρος των απαραίτητων αγαθών δεν θα μεταφέρεται από μακρινές αποστάσεις. Υστερα από μελέτη των καιρικών συνθηκών, προβλέπεται ακόμη και επανασχεδιασμός του προσανατολισμού των δρόμων. Παράλληλα, οι κάτοικοι δεν θα έχουν ανάγκη το αυτοκίνητο, αφού ό,τι χρειάζονται θα βρίσκεται σε απόσταση η οποία θα καλύπτεται με τα πόδια περίπου μέσα σε ένα τέταρτο της ώρας.

Στις ΗΠΑ υπάρχουν αρκετές πράσινες πόλεις, μεταξύ αυτών και το Πόρτλαντ στο Ορεγκον που θεωρείται παράδεισος για τους ποδηλάτες.

ΜΑΣΝΤΑΡ, ΑΜΠΟΥ ΝΤΑΜΠΙ
Ομπρέλες «συσσωρευτές»

Μια πόλη με μηδενικές εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα, χωρίς αυτοκίνητα, χωρίς απορρίμματα, με πράσινα κτίρια και 100% ανανεώσιμη ενέργεια. Αυτό είναι το όραμα των μεγιστάνων του Αμπου Ντάμπι, της πρωτεύουσας των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων, οι οποίοι φιλοδοξούν να δημιουργήσουν τη «σίλικον βάλεϊ» της καθαρής, πράσινης και ανανεώσιμης ενέργειας, μια πόλη που θα μετατραπεί σε κέντρο έρευνας και τεχνολογίας και θα ονομάζεται Μάσνταρ.

Η δημιουργία της είναι μια κυβερνητική πρωτοβουλία και έχει ήδη ξεκινήσει με στόχο να ολοκληρωθεί σε επτά φάσεις, μέχρι το 2016. Το κόστος υπολογίζεται στα 22 δισ. δολάρια και ο αριθμός των κατοίκων στις 50.000. Ενα από τα πιο εντυπωσιακά σχέδια είναι οι γιγαντιαίες «ομπρέλες» πάνω από την πόλη που θα λειτουργούν σαν «ηλιοτρόπια». Κατά τη διάρκεια της ημέρας θα προσφέρουν σκιά, θα αποθηκεύουν ηλιακή ενέργεια και το βράδυ θα απελευθερώνουν θερμότητα.

Οι προσόψεις των κτιρίων θα είναι κατασκευασμένες με γωνίες, ώστε να αξιοποιούν με τον καλύτερο δυνατό τρόπο την ηλιακή ακτινοβολία, ενώ τα υλικά στις επιφάνειες των τοίχων θα ανταποκρίνονται στις αλλαγές της θερμοκρασίας. Προβλέπεται ακόμη και διαδραστικός φωτισμός που θα ενεργοποιείται ανάλογα με τον τρόπο που κινούνται οι πεζοί, αλλά και με τη χρήση των κινητών τηλεφώνων.

ΔΗΜΗΤΡΑ ΡΑΓΙΑ  
This e-mail address is being protected from spambots. You need JavaScript enabled to view it

 

ΤΟΝΤΜΟΡΝΤΕΝ, ΒΡΕΤΑΝΙΑ
Η πόλη που ζει από την «πράσινη» ανάπτυξή της

Kαι ενώ οι ισχυροί της Γης, επιλέγοντας τη θεωρία έναντι της πράξης και την εγκληματική απραξία έναντι της ανάληψης ευθυνών, δεν κάνουν επί της ουσίας απολύτως τίποτα για τη σωτηρία του πλανήτη, οι κάτοικοι μιας μικρής κωμόπολης της Κεντρικής Αγγλίας προχωρούν εδώ και καιρό σε ουσιαστικές δράσεις δίνοντας το «πράσινο» καλό παράδειγμα.

Ο λόγος για το Τόντμορντεν, μία αγγλική πόλη 15.000 κατοίκων, η οποία έχει καταφέρει τους τελευταίους 18 μήνες ό,τι δεν κατόρθωσαν οι ηγέτες της υφηλίου τα τελευταία 17 χρόνια (από την πρώτη σύνοδο του Ρίο ντε Τζανέιρο το 1992 και μετά), κοινώς να αλλάξει ριζικά, προς το βιωσιμότερο, τον τρόπο με τον οποίο προσεγγίζει το περιβάλλον.

Ενδεικτικά, το 45% των κατοίκων του Τόντμορντεν καλλιεργεί πλέον εν οίκω τα δικά του λαχανικά, ενώ οι εκτροφείς κοτόπουλων έχουν δεκαπενταπλασιαστεί το τελευταίο 18μηνο (από μόλις δύο σε 32). Επιπλέον, το 70% του πληθυσμού καθώς και τα 8 σχολεία της πόλης καλύπτουν πλέον τις διατροφικές τους ανάγκες με ντόπια προϊόντα (κρέας, ψωμί, λαχανικά, φρούτα, τυρί), ενώ από τον Ιούνιο του 2008 μέχρι σήμερα, 280 καρποφόρα δέντρα έχουν φυτευτεί και δεκάδες αυτοσχέδιοι λαχανόκηποι έχουν «ξεφυτρώσει» στις αυλές σπιτιών, σχολείων, ιατρικών κέντρων και δημοσίων κτιρίων.

Πρωτοβουλία των ιδίων των κατοίκων, η παραπάνω μεταμόρφωση αποτελεί έργο ενός κινήματος λαϊκής βάσης με τη χαρακτηριστική ονομασία «Απίστευτο Βρώσιμο», στόχος του οποίου είναι «να έχει καταστεί το Τόντμορντεν απολύτως αύταρκες σε τρόφιμα μέχρι το 2018», πράγμα διόλου απίθανο, εάν οι εξελίξεις συνεχίσουν να «τρέχουν» με τους ραγδαίους ρυθμούς των τελευταίων μηνών.

Κομμένο και ραμμένο στα μέτρα (στις καθημερινές ανάγκες και δυνατότητες) του ντόπιου πληθυσμού, το εν λόγω πρόγραμμα δράσης «εμπλέκει τους πάντες στην πόλη» και ενθαρρύνει τη συμμετοχή, γεγονός που «το κάνει να ξεχωρίζει» από άλλα κοινοτικά πρότζεκτ. «Παίρνουμε τον χαμηλότερο κοινό παρονομαστή, που είναι το φαγητό, και μιλάμε σε μια γλώσσα που όλοι καταλαβαίνουν, δεν έχουμε στρατηγικά σχέδια ούτε επιφανείς επισκέπτες-ομιλητές ούτε καταστατικούς χάρτες και πρακτικά. Εμείς απλώς κάνουμε πράγματα, αναλαμβάνουμε δράση», εξηγεί χαρακτηριστικά στη βρετανική εφημερίδα «Independent» η Παμ Γουόρχερστ, ιθύνων νους πίσω από το «Απίστευτο Βρώσιμο».

Aντάρτες κηπουροί. Ολα ξεκίνησαν πριν από 18 μήνες, όταν στην πόλη άρχισαν να γίνονται οι πρώτες επονομαζόμενες «προπαγανδιστικές φυτεύσεις». Στο πλαίσιο αυτών, πολίτες σε ρόλο «αντάρτη κηπουρού» έβγαιναν με τα φτυάρια τους και άρχιζαν να φυτεύουν λάχανα σε παραμελημένους χώρους, χωρίς προηγούμενη άδεια.

Στην πορεία, μπαίνοντας ενεργά στο «παιχνίδι», οι τοπικές Αρχές μοίρασαν στους κατοίκους περισσότερα από 1.000 δέματα με σπόρους για φύτεμα και διοργανώθηκε πλήθος ανοικτών σεμιναρίων (κηπουρικής, κτηνοτροφίας, καλλιέργειας ζωοτροφών κ.ά.), ενώ στις φυτεύσεις επιστρατεύθηκαν και περισσότερο απομονωμένες κοινωνικά ομάδες του πληθυσμού (άτομα με ειδικές ανάγκες, ψυχικά ασθενείς, ηλικιωμένοι κ.ά.).

Στα μέσα του περασμένου Νοέμβρη, το πρόγραμμα «Απίστευτο Βρώσιμο» βραβεύτηκε ως «το πλέον εμπνευσμένο κοινοτικό πρότζεκτ», ενώ πλέον προετοιμάζεται να «εξαχθεί» και σε άλλες πόλεις της Βρετανίας.

ΓΙΩΡΓΟΣ ΣΚΑΦΙΔΑΣ   
This e-mail address is being protected from spambots. You need JavaScript enabled to view it


9 Δεκ. '09

     Τα Νέα - «Βάλτε τη φύση μέσα στην πόλη»

 

Ακόμη και στα πολύ χτισμένα σημεία το σύνθημα της νέας ελληνικής αρχιτεκτονικής είναι «Να βάλουμε τη φύση μέσα στην πόλη», όπως αποδεικνύεται σε έκθεσηανακεφαλαίωση της παραγωγής από το 2005
Ζωή σε τέσσερις τοίχους και περίπατος ανάμεσα σε κτίρια-κουτιά δεν είναι καλή ζωή. Η λύση είναι
να φέρουμε τη φύση μέσα στην πόλη και να διεκδικήσουμε περισσότερα άκτιστα τετραγωνικά. Στην περίπτωση μάλιστα που δεν υπάρχουν για όλους προνομιακά οικόπεδα με άπλετη θέα, οι Έλληνες αρχιτέκτονες επινοούν λύσεις για να χωρέσουν στα ιδιωτικά έργα τους κήποι, αυλές, πράσινες ταράτσες, υπαίθριοι χώροι. Το ίδιο συμβαίνει και στα δημόσια έργα, στη μελέτη νέων δημαρχιακών μεγάρων, βρεφονηπιακών σταθμών, σε πλατείες αλλά και σε ιδιόκτητους χώρους εργασίας.
Αυτή είναι η κυρίαρχη τάση στη νέα ελληνική αρχιτεκτονική σκέψη και παραγωγή. Και παρουσιάζεται μέσα από τα έργα της τελευταίας πενταετίας που αφορούν ιδιωτικές κατοικίες, δημόσια κτίρια και δημόσιους χώρους στην έκθεση «Τοίχοι-Walls» στην Πάτρα.
«Η νοοτροπία των κατοίκων των πόλεων αλλάζει. Οι τοίχοι πέφτουν. Ο κόσμος δεν επιθυμεί να δημιουργεί σπίτια- κάστρα που θα τον κρατούν σε απομόνωση από το περιβάλλον του», επισημαίνει η αρχιτέκτονας Μάρω Κιούρτη. «
Ζητούμενο είναι η επαφή με το φυσικό τοπίο».
Τα παραδείγματα είναι πολλά. Το 2007 στην περιοχή του Αιγάλεω χτίστηκε μία πολυκατοικία με φοιτητικά διαμερίσματα που καλύπτει επιφάνεια 290 τ.μ. «Το κτίριο σπάει σε δύο όγκους. Ανάμεσά τους ο ακάλυπτος χρησιμοποιείται σαν είσοδος της πολυκατοικίας και χωρίζεται σε αυλές για τα ισόγεια διαμερίσματα. Με αυτόν τον τρόπο, ο ακάλυπτος, που συνήθως είναι ο νεκρός χώρος των πολυκατοικιών, γίνεται μέρος της πόλης και υπαίθριος πυρήνας της καθημερινής ζωής», εξηγούν οι αρχιτέκτονες Γεώργιος Σταματάκης και Κατερίνα Καρανίκου.
Σε μία άλλη κεντρική περιοχή, στο Μεταξουργείο, οι αρχιτέκτονες Γεωργία Δασκαλάκη και Γιάννης Παπαδόπουλος έσπασαν τον συμπαγή όγκο της τυπικής αθηναϊκής πολυκατοικίας και τον άπλωσαν σε τρία επίπεδα σε ένα συγκρότημα κατοικιών και καταστημάτων. Το σημείο αιχμής βρίσκεται στο εσωτερικό όπου δημιουγείται ένα κεντρικό αίθριο, στο οποίο οι αρχιτέκτονες έδωσαν τον χαρακτήρα της παλιάς αυλής.
«Ας μην ξεχνάμε ότι το κλίμα του τόπου αναγορεύει τον υπαίθριο χώρο σε πρωτεύουσα παράμετρο του καθημερινού βίου» λένε οι αρχιτέκτονες. «Γι΄ αυτό οι κατοικίες σε αυτό το συγκρότημα χαρακτηρίζονται από τον σχηματισμό υπαίθριων και ημιυπαίθριων χώρων που δημιουργούνται σε διάφορες εσοχές. Εκεί υπάρχουν δέσμες φυτών, καθώς και
φυτεμένα δώματα, ως μία εφαρμογή της πράσινης αρχιτεκτονικής». Η αντίληψη ότι ένας ακάλυπτος χώρος μπορεί να ανοίξει προς την πόλη και να αποκτήσει φυσικά στοιχεία έγινε πράξη και στο νέο κτίριο γραφείων των Εκδόσεων Πατάκη, στην Ομόνοια, στην αρχή της Πειραιώς. «Στο ισόγειο, ο δομημένος χώρος βρίσκεται μόνο στο κέντρο του οικοπέδου με την κεντρική είσοδο του κτιρίου. Ο υπόλοιπος χώρος είναι ελεύθερος και φυτεμένος. Με την παρεμβολή ενός κήπου ανοιχτού προς την πόλη, σπάει το συμπαγές κτισμένο μέτωπο της στοάς της οδού Πειραιώς», επισημαίνει η αρχιτέκτονας του έργου Αλεξάνδρα Καλλίρη.


ΙΝFΟ
6η έκθεση «Walls» έως 20 Δεκεμβρίου στο παλιό εργοστάσιο Λαδόπουλου, στην ακτή Δυμαίων, στην Πάτρα. Τα Σαββατοκύριακα οι επιμελητές ξεναγούν το κοινό και προβάλλονται ταινίες για την αρχιτεκτονική και τα όρια.

Αίθρια και αυλές στις κατοικίες
Η ελληνική αρχιτεκτονική δημιουργεί προτάσεις για έναν «πολιτισμό της κατοίκησης», όπως λέει χαρακτηριστικά η επιμελήτρια του «Walls» Μάρω Κιούρτη. Σε αυτόν τον νέο πολιτισμό το ζητούμενο είναι η παρουσία της φύσης και όχι η καταστροφή της. Το βλέπουμε στη μελέτη κατοικίας στα πυρόπληκτα της Ηλείας με την αφαίρεση όγκου στο εσωτερικό της κατοικίας προκειμένου να φυτευθεί ένα δένδρο. Επίσης, στην τριπλοκατοικία στην περιοχή Εύξεινου Πόντου Αττικής, όπου ναι μεν οι κατοικίες ενώνονται μεταξύ τους με κήπο, όμως διατηρούν και τον ιδιωτικό τους χαρακτήρα. Στο συγκρότημα κατοικιών στο Ρωμανό της Πάτρας, η όψη της κατοικίας προς το βουνό διαμορφώνεται ως σκληρό μονολιθικό όριο, με μικρά ανοίγματα. Τόσο για να προστατεύεται το σπίτι από τον βορινό άνεμο όσο και για να μην αλλοιώνει το σχήμα του την αισθητική του τοπίου.

Πιο κοντά στη φύση με:
●Εσωτερικές φυτεμένες αυλές ●Πράσινες ταράτσες ●Στοές που ενώνουν τον δρόμο με εσωτερικούς κήπους κτιρίων ●Αναδιπλώσεις στο έδαφος, εγκοπέςχαράδρες μέσα από τις οποίες αναδύονται ποώδη φυτά σε τσιμεντένιες πλατείες ●Χαμηλής κλίμακας κτίσματα με ανοίγματα προς το φυσικό τοπίο

 

Της Έφης Φαλίδα


1 Δεκ. '09

Αθηναϊκό Πρακτορείο Ειδήσεων-Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων: "Πράσινες" στέγες προτείνει έρευνα επιστημόνων από το πανεπιστήμιο Θεσσαλίας

Η διατήρηση των δωμάτων σε χαμηλότερες θερμοκρασίες, μειώνει το ψυκτικό φορτίο των κτιρίων, ενώ παράλληλα ωφελεί και το μικροκλίμα της πόλης. Ένας από τους πλέον αποτελεσματικούς τρόπους για να γίνει αυτό είναι η φύτευσή τους. Αυτό είναι ένα από τα βασικά συμπεράσματα έρευνας δυο επιστημόνων του πανεπιστημίου Θεσσαλίας. Πρόκειται για τους Κωνσταντίνο Κίττα, καθηγητή του Τμήματος Γεωπονίας, Φυτικής Παραγωγής και Αγροτικού Περιβάλλοντος του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας και Διευθυντή του Ινστιτούτου Τεχνολογίας και Διαχείρισης Αγροοικοσυστημάτων του Κέντρου Έρευνας Τεχνολογίας και Ανάπτυξης Θεσσαλίας (ΚΕΤΕΑΘ) και Θωμά Μπαρτζάνα, Εντεταλμένο Ερευνητή του ΚΕΤΕΑΘ.

Ο κτιριακός τομέας, στην Ελλάδα, είναι από τους πιο ενεργοβόρους, ευθύνεται για το 45% της συνολικής κατανάλωσης ενέργειας με συνεχώς αυξητική τάση, γεγονός που έχει άμεση επίπτωση, στην αύξηση της θερμοκρασίας των πόλεων, στις εκπομπές CO2 και άλλων αερίων στην ατμόσφαιρα, στη ρύπανση του περιβάλλοντος και στην ένταση του φαινόμενου του θερμοκηπίου. Στα αστικά κέντρα, το φαινόμενο των λεγόμενων "θερμικών νησίδων", που δημιουργούνται από το συνδυασμό υψηλών θερμοκρασιών και ατμοσφαιρικής ρύπανσης είναι ιδιαίτερο έντονο, τους καλοκαιρινούς κυρίως μήνες, με σημαντικές επιπτώσεις στην υγεία των πολιτών και στην κατανάλωση ενέργειας για μείωση των υψηλών θερμοκρασιών. Η εύρεση ενός νέου τρόπου οικοδόμησης των κατοικιών περισσότερο υγιούς και φιλικότερου προς το περιβάλλον οδήγησε- σημειώνουν οι δύο ερευνητές- στη βιοκλιματική αρχιτεκτονική με τη χρήση ανανεώσιμων πηγών ενέργειας και τεχνικών εξοικονόμησης ενέργειας. Ο ενεργειακός σχεδιασμός έχει σκοπό τη μείωση της καταναλισκόμενης ενέργειας, των αντίστοιχων ρύπων αλλά και του φορτίου αιχμής για θέρμανση, ψύξη και φωτισμό των κτιρίων, εξασφαλίζοντας ταυτόχρονα θερμική και οπτική άνεση μέσα στους χώρους.

Τα τελευταία χρόνια, σημαντική εφαρμογή βρίσκει η ενσωμάτωση πράσινου (φυτικής επιφάνειας) σε δομικά στοιχεία (οροφή, τοίχους) του κτιρίου. Οι οροφές των κτιρίων είναι οι πιο εκτεθειμένες επιφάνειες σε μια πόλη, ειδικά κατά τη θερινή περίοδο. Ειδικότερα, επισημαίνουν οι δύο ερευνητές, ως φυτεμένο δώμα, πράσινη στέγη ή ταρατσόκηπος, μπορεί να χαρακτηριστεί κάθε κήπος (φυτική επιφάνεια), μεταξύ του οποίου και του εδάφους υπάρχει ένα κτήριο ή μια δομική κατασκευή. Οι πράσινες στέγες προσφέρουν αισθητικά, οικολογικά και λειτουργικά πλεονεκτήματα και αποτελούν μια σύγχρονη εφαρμογή περιβαλλοντικού σχεδιασμού με σημαντικά τεχνοοικονομικά οφέλη όπως, μείωση των ενεργειακών απωλειών του κτιρίου (έως 30%), μείωση της ρύπανσης της ατμόσφαιρας και της σκόνης, μείωση της απορροής των υδάτων (έως και 90%), μείωση της ηχορύπανσης - βελτίωση ηχομόνωσης του κτιρίου (3dB), βελτίωση του μικροκλίματος των αστικών περιοχών (30%), βελτίωση της θερμομόνωσης του κτιρίου (20%), αύξηση της αναμενόμενης διάρκειας ζωής της κατασκευής και δημιουργία φυσικού περιβάλλοντος για φυτά και ζώα, αύξηση βιοποικιλότητας.

Πιο αναλυτικά, υποστηρίζουν οι ερευνητές, η κατανάλωση ρεύματος για ψύξη και θέρμανση σε ένα διαμέρισμα που βρίσκεται κάτω από μια πράσινη ταράτσα μειώνεται έως 30% τους καλοκαιρινούς μήνες και έως 10% τους χειμερινούς. Για ένα πενταόροφο κτίριο, η συνολική εξοικονόμηση ανέρχεται σε 5% έως 10%, ενώ εντυπωσιακή είναι η διαπίστωση ότι με τη φύτευση του συνόλου των ταρατσών της Αθήνας θα εξοικονομούνταν περίπου 600 MW ημερήσιας κατανάλωσης ηλεκτρικής ενέργειας, όσο δηλαδή η δυναμικότητα του σταθμού στο Λαύριο.

Τα φυτά, με την ανακλαστική τους ικανότητα και με τη διαδικασία της εξάτμισης και της διαπνοής, απορροφούν μεγάλες ποσότητες ηλιακής ακτινοβολίας, αποτρέποντας την ανάπτυξη υψηλών θερμοκρασιών στο αστικό περιβάλλον και συμβάλλοντας σημαντικά στη μείωση του φαινομένου της "αστικής θερμικής νησίδας". Ακόμη, εμπλουτίζουν την ατμόσφαιρα με οξυγόνο και την αποδεσμεύουν από το διοξείδιο του άνθρακα με τη διαδικασία της φωτοσύνθεσης. Σε σχετική έρευνα στη Βρετανία διαπιστώθηκε πως 10% περίπου αύξηση της δεντροκάλυψης σε αστική περιοχή στη χώρα, μπορεί να μειώσει τη συγκέντρωση των ΡΜ10 (σ.σ. σωματίδια διαμέτρου έως 10μm) στην ατμόσφαιρα κατά 10%, ενώ υποθετική αύξηση 54% θα μπορούσε να οδηγήσει σε μείωση κατά 26%.

Αντίστοιχα αποτελέσματα υπάρχουν και σε έρευνες στον ελληνικό χώρο, σε σχολεία και δημόσια κτίρια, καταλήγουν οι δύο επιστήμονες του πανεπιστημίου Θεσσαλίας. Τα συστήματα αυτά φύτευσης, που έχουν αναπτυχθεί ανάλογα με την χρήση και το πάχος υποστρώματος, την αντοχή και τη στατική επάρκεια ενός κτιρίου, μπορούν να διαχωριστούν σε τρεις τύπους πράσινης στέγης. Ο ένας είναι ο εκτατικός τύπος, ο οποίος αποτελείται από πολυεπίπεδη διαστρωμάτωση υλικών, με ελαφρύ υπόστρωμα ανάπτυξης φυτών (πάχους 8-15 cm) και για φυτική κάλυψη χρησιμοποιούνται φυτά χαμηλής βλάστησης. Ο δεύτερος είναι ο ημιεντατικός, που αποτελείται από ελαφρύ υπόστρωμα ανάπτυξης φυτών (πάχους 10-25 cm), ενώ για φυτική κάλυψη χρησιμοποιούνται φυτά χαμηλής βλάστησης φυτά εδαφοκάλυψης, χλοοτάπητας και μικροί θάμνοι. Τέλος, υπάρχει και ο εντατικός τύπος, ο οποίος συνίσταται στη δημιουργία ενός "κήπου" σε υπόστρωμα πάχους 12-100 cm και για τη φυτική κάλυψη χρησιμοποιείται ποικιλία φυτών, δένδρων και θάμνων.

Συγγραφέας: Ζώης Α. (ΑΝΑ)

Επίσης στο ίδιο θέμα:

Έθνος - Ανάσες οξυγόνου από πράσινες ταράτσες

Η Έρευνα - Πώς μπορούν να ανακουφιστούν οι Τρικαλινοί από την αφόρητη ζέστη του καλοκαιριού

 
Joomla Templates: by JoomlaShack